• Jos Lutz

Witte cultuur

Gelutz in de Ruimte

Als docent, vader, ondernemer en betrokken Purmerender verwondert Jos Lutz zich regelmatig. Elke twee weken deelt hij zijn gedachten in de column 'Gelutz in de Ruimte'.

Ik was deze zomer in het Westfries Museum in Hoorn. Er was een tentoonstelling over een bijzonder stukje Indische geschiedenis (Depok). Mijn vriendin wilde nog wel een uurtje verder winkelen zonder mij en ik heb een museumkaart, dus die keus was snel gemaakt. In een van de vele kleine zaaltjes van het prachtige gebouw liep een gezin met 2 jonge kinderen. Op een gegeven moment rende het meisje enthousiast naar iets wat ze zag en riep wat. Haar vader schrok en zei 'ssssst, dit is een museum'. Hoezo eigenlijk? Een museum is toch geen kerk? Geen uitvaartcentrum? Is er een keer een enthousiast kind in een museum, moet ze zich inhouden.

Heel anders was mijn ervaring in het National Museum of Scotland in Edinburgh. Ik was met mijn moedertje 10 dagen door Schotland aan het reizen, en ondanks dat zij er weinig mee heeft, wilde ik natuurlijk ook wat cultuur zien. Een fantastisch museum, je kan er een week rond dwalen, maar zo'n andere sfeer. In het Verenigd Koninkrijk zijn alle musea gratis. Daardoor is het veel drukker, komen er andere mensen en leeft het veel meer. Het was er gezellig druk met gezinnen, Schotten en toeristen, en toen het heel hard ging regenen (en dat kan het in Schotland) werd het nog drukker. Een druppelend publiek mengde zich met de menigte. Ik bezoek veel musea in Nederland, dit was echt anders. Er was voor ieder wat wils te zien, alle generaties en culturen mengden zich, en het was er zeker niet stil. De verschillende horeca gelegenheden in het gebouw waren gezellig druk, we moesten wachten op een tafeltje. Het museum was veel meer een fijne plaats om te zijn dan een geweide ruimte waar je in stilte langs vitrines moet slenteren.

In de NRC stond vorige week een oproep om ons cultuurbeleid radicaal om te gooien, omdat na alle pogingen dit te veranderen cultuur bij ons nog steeds wit, stads en 50+ is (dank je). Dat wordt al geroepen sinds de 'aktie tomaat' in 1969, dus het zal wel niet 1,2,3 lukken. We zouden kunnen beginnen met het weghalen van de financiële drempel om een museum te bezoeken. Gewoon omdat je nieuwsgierig bent, of omdat het regent. En zo lang of kort als je zelf wil. De Museumkaart is een mooi initiatief, maar kost nog altijd 65,- euro (tot 18 jaar de helft). Maak alle musea gratis en zet de deuren open. Het geld halen we weg bij 'onderhoud wegen', dat hebben ze in Schotland ook gedaan.