• Jos Lutz

Recht is recht

Gelutz in de Ruimte

Als docent, vader, ondernemer en betrokken Purmerender verwondert Jos Lutz zich regelmatig. Elke twee weken deelt hij zijn gedachten in de column 'Gelutz in de Ruimte'.

Als ik aan buitenlanders de kern van Nederland moet uitleggen begin ik altijd met het moeilijkste, 'gedogen'. Ik ken geen ander land dat een woord heeft voor het toestaan van dingen die verboden zijn. Wij hebben zelfs gedoogbeleid. We gaan eerst iets verbieden bij wet en daarna vastleggen dat we het oogluikend toestaan. Dat is moeilijk uit te leggen. Ik zag een hele nette 'niet westerse' mevrouw bij de AHXL dit weekend haar leren schoudertas weer uit de blauwe kist pakken. Op die kist staat met grote letters 'laat hier uw tas en neem een mandje a.u.b.'. Maar niemand doet dat natuurlijk omdat iedereen snapt dat dat alleen geldt voor de groepjes scholieren die in hun pauze energy en chips halen. Deze mevrouw wist niet dat haar tas gedoogd zou worden en had haar leren tas met inhoud braaf bij de ingang achtergelaten.

Ik ben altijd een fan geweest van onze gedoogcultuur. Als het gaat om overheidsbemoeienis en regelzucht ben ik plotseling liberaal. Een heleboel dingen lossen we onderling wel op. Misschien scheelt het dat ik heb leren fietsen in de stad, waar 'freestyle' de beste manier van verplaatsen is. Ook woonden we meer dan 20 jaar op ons schip terwijl dat 'gedoogd' werd. Ondertussen is het gelegaliseerd, maar al die tijd lagen we gewoon te wonen. We betaalden onze heffingen, het vuilnis werd opgehaald en we kregen stembiljetten en blauwe enveloppen op ons niet bestaande adres. Ging prima. Ik denk ook dat het voor handhavers werkbaar is als ze niet altijd alles op de letter van de wet handhaven. Ik zag een keer een foto van een lijkwagen met een wielklem, op de stoep voor een kerk. Die handhaver had goed opgelet bij de cursus. Parkeren op de stoep? Wielklem en boete.

Als twee mensen 'stop met gedogen' zeggen kunnen ze beiden iets heel anders bedoelen. De een wil meer handhaven en straffen, de ander wil onzinnige regels afschaffen en alleen de belangrijke handhaven. Dat is het moment om te kiezen voor het een of het ander. Ik denk dat het goed zou zijn als de politiek een keuze maakt rond onze feestpilletjes. We hebben XTC en andere soorten nu zo lang gedoogd dat het gebruik op feesten en festivals een gewoonte is geworden. Maar ondertussen komen er steeds meer gebruikers in het ziekenhuis terecht, sommige overlijden. We zijn exportland 1 geworden en krijgen daar een onderwereld bij die witwast, burgemeesters bedreigt, executies laat uitvoeren en giftig afval dumpt. Het 'gezellige' pilletje waar iedereen lief van wordt heeft een bittere nasmaak. Gedogen is leuk, maar dit is niet meer uit te leggen.