• Jos Lutz

Leuk

Gelutz in de Ruimte

Als docent, vader, ondernemer en betrokken Purmerender verwondert Jos Lutz zich regelmatig. Elke twee weken deelt hij zijn gedachten in de column 'Gelutz in de Ruimte'.

Mijn neefje is een schat, maar bezorgt mijn zus wel wat grijze haren. Terwijl zijn broers lekker door rommelen is hij al twee keer met een opleiding gestopt. Hij sport fanatiek en heeft een baantje, maar heeft verder nog geen idee wat hij wil worden. Vorige week was de sluitingsdatum om je in te schrijven voor een studie. Ze hebben aan alle kanten geprobeerd hem te helpen bij zijn keuze. Uiteindelijk kwam hij niet verder dan 'ja, lijkt me wel leuk'. Een beetje mager voor een derde studiekeuze, vooral voor degene die het moet betalen.

Ik las laatst een artikel van een psychiater die zich beklaagde over het idee dat alles 'leuk' moest zijn. Hij kwam veel mensen tegen in zijn praktijk die vast waren gelopen op hun werk. Op advies van hun omgeving waren ze iets gaan doen dat ze leuk vonden. Maar toen ze het een paar jaar gedaan hadden, was het niet meer leuk. Omdat werken niet altijd leuk is. Je doet het voor het inkomen, het contact met andere mensen en de waardering. En als je een beetje mazzel hebt, is je werk ook nog leuk. Zoals mijn werk.

Maar bij elke baan zijn er momenten dat het minder leuk is. Toen ik het las, moest ik glimlachen. Wij besteden in het voortgezet onderwijs veel aandacht aan studiekeuze. Bij het kiezen van een richting vragen we inderdaad vaak 'wat vind je leuk?'. Gelukkig mogen ze ook op stage. Daar zien ze wat meer kanten van een beroep. Het grootste deel komt enthousiast terug. Alles beter dan school!

Ik ben een boek aan het lezen van een Amerikaanse onderwijskundige over wat jongeren volgens hem nodig hebben voor later. Hij noemt een paar 21e -eeuwse vaardigheden, maar gaat ook in op doorzettingsvermogen. Van alle mooie dingen die we jongeren mee willen geven, lijkt me die ook wel handig.

Sport, vooral teamsport, kan daar bij helpen. En laat je kinderen vooral niet winnen met spelletjes (was bij mij niet nodig). Zodat ze alvast weten dat je niet elke dag 6 kan gooien. Dat niet alles in het leven leuk is. En dat je sterker wordt door daar mee om te leren gaan.