• Jos Lutz

Het sombere volk

Gelutz in de Ruimte

Als docent, vader, ondernemer en betrokken Purmerender verwondert Jos Lutz zich regelmatig. Elke twee weken deelt hij zijn gedachten in de column 'Gelutz in de Ruimte'.


We zijn een dubbel volkje. Economisch is er een kloof die steeds groter wordt. Er leven meer mensen met schulden naast meer miljonairs. Nou ja, ze leven niet naast elkaar, maar in aparte wijken. Daarom zijn er steeds meer miljonairs wijken naast achterstandswijken. Die deling houdt zich netjes in stand omdat de waarde van een huis grotendeels bepaald wordt door de locatie. Er zijn politieke stromingen die daar iets aan proberen te veranderen. Zolang marktwerking eindbaas is, gaat dat niet gebeuren.


Er is nog een aparte kloof, in onszelf als Nederlanders. Uit alle onderzoeken blijkt steeds weer dat we een van de gelukkigste volkjes ter wereld zijn. We hebben het in Nederland goed op orde. Maar tegelijk stemmen we vaak op partijen die boos zijn, bang zijn voor iets zijn en vooral tegen iets. Ik vraag me weleens af dat dezelfde mensen kunnen zijn. Of dat gelukkige en dat boze in een persoon verenigd kan zijn. Dat kan. Ik ken leuke, gelukkige mensen die boos gestemd hebben en zich erg kunnen opwinden over iets.

Misschien zit dat in onze volksaard. Mopperen is onze nationale sport. Mopperen op de politiek, het weer, ons nationale elftal, je schoonmoeder en verkeersboetes. Het schijnt in onze hersenen ingebakken te zijn. Van de dingen uit het verleden blijven vooral de fijne dingen hangen, ons geheugen haalt de scherpe kantjes eraf. Maar om te overleven zijn we op de korte termijn juist scherp op negatieve dingen, dingen die ons kunnen bedreigen. Die zien we groter dan ze zijn.


En net toen ik een beetje bleef hangen in die melancholische overpeinzingen werd het opeens lente. Het was op een zaterdag en ik kon een korte broek aan. Lekker maaien en snoeien in de tuin. De kippen gingen weer leggen en de buren kwamen naar buiten. Een paar leden van de roeivereniging waren in een wherry in de Where in de weer om plastic en ander afval uit het water te vissen. Ik hoorde kinderen spelen en lachen op de gezellige kinderboerderij en in de prachtige speeltuin. Mijn kat rende over de dijk heen en weer als koeien in het voorjaar. En Jos zag dat het goed was.

Met dit weer behoor ik ook tot de happy few, het gelukkige volkje.