• Opnamen voor A Christmas Carol in de Hazepolder.

Scrooge in de Hazepolder

Historische terugblik

Piet Jonker

PURMEREND In de tachtiger jaren was het buurthuis in de Hazepolder het bruisende middelpunt van de meest uiteenlopende activiteiten. Bijvoorbeeld Hazepolderloop, klaverjassen, carnaval, biljarten, disco, kampweek en bejaardensoos. Omdat veel activiteiten leeftijdgebonden waren, werd nagedacht over hoe alle bewoners aan dezelfde activiteit konden meedoen. Er kwam een spectaculaire idee: het wereldberoemde kerstverhaal A Christmas Carol van Charles Dickens als film/musical opnemen in de wijk. Zo kon iedereen meedoen.

BUDGET Na de eerste oproep kwamen er honderdveertig aanmeldingen binnen en werden de taken verdeeld, zoals vertalen/schrijven van het script, decors maken en het naaien heel veel kostuums. Natuurlijk kwamen er ook kosten om de hoek kijken en er was maar een beperkt budget. Een deel werd opgebracht via een fancy fair, maar allerlei andere zaken moesten worden opgehaald door middel van sponsors. Bijvoorbeeld de kalkoen die, in nogal afgeslankte vorm, op het kerstmenu van de familie Bob en Emily Cratchit terecht kwam. Ook eten en drinken voor het grote eetfestijn, een koets, sneeuw en tal van andere zaken moesten worden 'geregeld', een taak die de voorzitter van de buurtvereniging op het lijf geschreven was.

TINY TIM Ook buiten de wijk werden opnamen gemaakt. Barend Cruyff maakte de etalage van zijn speelgoedwinkel, waar Tiny Tim verlangend naar zijn fel begeerde zingende kunstvogeltje stond te staren, geheel in de stijl van Dickens. Achter de Kerk, (kantoor van Scrooge en Marley), in het Whereplantsoen, in de Kerkstraat en op de Plantsoengracht vertolkten de acteurs en actrices hun rol met de voeten in kunstmatige sneeuw. Bij Villa Clementine moest eerst graffiti van de muur worden geschrobd, want dat was er in de tijd van Dickens nog niet. Vanwege het dansen op de doodskist van Scrooge werden voor de zekerheid, en om de kosten te drukken, stevige planken van een oude boekenkast gebruikt. Het meest enge gedeelte van de film speelde zich niet af in een donkere kerker, maar gewoon in de kelder van een woonhuis aan de Kanaaldijk. Het was een hele klus om elke keer weer alle apparatuur zoals stroom, licht, geluid en video camera op de juiste plek te krijgen, maar de vrijwilligers kregen het voor elkaar.

VERVOLG Het monteren duurde langer dan verwacht, waardoor de film niet zoals gepland met kerst kon worden vertoond, maar een poosje later was het grote moment toch echt aangebroken: première in De Doele. De filmsterren werden met een speciale taxi voorgereden en bij de rode loper ontvangen door een heuse portier. De Doele was afgeladen en de binnenkomende artiesten werden met naam aangekondigd. De zenuwen gierden door de kelen, maar uiteindelijk was iedereen enthousiast over de getoonde acteerkunsten, zang en dansuitvoeringen. De sfeer zat er goed in en al snel werd nagedacht over een vervolg, bijvoorbeeld De Wijk Westside Story. Mede door de vele andere activiteiten in de Hazepolder is het er niet van gekomen.