• Jos Lutz

Gelutz in de Ruimte

Als docent, vader, ondernemer en betrokken Purmerender verwondert Jos Lutz zich regelmatig. Elke twee weken deelt hij zijn gedachten met lezers van Het Gezinsblad in de column 'Gelutz in de Ruimte'.

Afscheid

Het afscheid van mijn vader op zijn werk kan ik mij nog goed herinneren. Ik was nog een tiener en we kwamen niet zo vaak op zijn werk, bij de Nationale Nederlanden. Er was een receptie en ik was verbaasd over alle collega's die de moeite hadden genomen om te komen. Hij was op zijn 12e gaan werken, dat mocht toen nog, en had in zijn leven allerlei (ongeschoolde) banen gehad. De laatste dus op een kantoor, hij bleek erg geliefd. Er werd mooi gesproken en veel gelachen, en er was heel veel geld ingezameld. Onderdeel van de pensionering was een cursus 'omgaan met vrije tijd', samen met mijn moeder. Daar heeft hij niet zoveel aan gehad. Binnen een jaar werd longkanker geconstateerd. Een jaar later was zijn tijd op.

Een onhandige brug, excuses Roald en Hans, maar ik moest er toch even aan denken afgelopen donderdag. Wethouders Helm en Krieger namen in de Purmaryn op een waardige en toch ontspannen manier afscheid van de Purmerendse politiek. Mooie woorden, veel mensen en uitpuilende tafels met cadeaus. Een rugbybal trots bovenop. Ik hoop oprecht dat ze heel lang mogen genieten van de verdiende rust, langer ook dan wethouder Engels (PvdA) destijds. Wat hebben die mannen ontzettend veel gedaan voor de stad, ontzettend veel gegeven. Decennia lang als raadslid en wethouder voor de Stadspartij en de VVD. Natuurlijk maakten ze niet alleen vrienden, hebben ze hun hoogtepunten en dieptepunten gekend. Daar waren ze ook open over. Maar net als andere lokale politici hebben ze de beste jaren van hun leven heel veel dingen moeten laten om voor de stad de doen waarvan zij dachten dat het goed was. Je mag van alles zeggen over en tegen politici, maar 'zakkenvullers' is wel een achterhaald begrip in mijn ogen.

Uiteindelijk las ook ik een keer Eckhart Tolle, over de kracht van het nu. Onvermijdelijke kost als je zo tegen de 50 loopt en de weekmakers toeslaan. Op een cursus Oosterse Filosofie hoorde ik deze Japanse wijsheid: 'Je moet alle boeken over wijsheid gelezen hebben om te begrijpen dat je ze niet nodig hebt.' Erg raak. Want eigenlijk weten we het wel. Ik door mijn vader, jullie door voorbeelden uit je eigen omgeving. Leef nu, geniet nu. Van de mensen en de kleine dingen om je heen. Waardeer wat je hebt. En stel het genieten niet uit tot na je pensioen. Je leeft maar zo kort en bent zo lang dood.